সূরা আল্‌‌ লায়্‌ল

فَسَنُیَسِّرُہٗ لِلۡعُسۡرٰی ﴿ؕ۱۱﴾

وَمَا یُغۡنِیۡ عَنۡہُ مَالُہٗۤ اِذَا تَرَدّٰی ﴿ؕ۱۲﴾

اِنَّ عَلَیۡنَا لَلۡہُدٰی ﴿۫ۖ۱۳﴾

وَاِنَّ لَنَا لَلۡاٰخِرَۃَ وَالۡاُوۡلٰی ﴿۱۴﴾

فَاَنۡذَرۡتُکُمۡ نَارًا تَلَظّٰی ﴿ۚ۱۵﴾

لَا یَصۡلٰٮہَاۤ اِلَّا الۡاَشۡقَی ﴿ۙ۱۶﴾

الَّذِیۡ کَذَّبَ وَتَوَلّٰی ﴿ؕ۱۷﴾

وَسَیُجَنَّبُہَا الۡاَتۡقَی ﴿ۙ۱۸﴾

الَّذِیۡ یُؤۡتِیۡ مَالَہٗ یَتَزَکّٰی ﴿ۚ۱۹﴾

وَمَا لِاَحَدٍ عِنۡدَہٗ مِنۡ نِّعۡمَۃٍ تُجۡزٰۤی ﴿ۙ۲۰﴾