সূরা আন-নাযিআত

یَقُوۡلُوۡنَ ءَاِنَّا لَمَرۡدُوۡدُوۡنَ فِی الۡحَافِرَۃِ ﴿ؕ۱۱﴾

ءَاِذَا کُنَّا عِظَامًا نَّخِرَۃً ﴿ؕ۱۲﴾

قَالُوۡا تِلۡکَ اِذًا کَرَّۃٌ خَاسِرَۃٌ ﴿ۘ۱۳﴾

فَاِنَّمَا ہِیَ زَجۡرَۃٌ وَّاحِدَۃٌ ﴿ۙ۱۴﴾

فَاِذَا ہُمۡ بِالسَّاہِرَۃِ ﴿ؕ۱۵﴾

ہَلۡ اَتٰٮکَ حَدِیۡثُ مُوۡسٰی ﴿ۘ۱۶﴾

اِذۡ نَادٰٮہُ رَبُّہٗ بِالۡوَادِ الۡمُقَدَّسِ طُوًی ﴿ۚ۱۷﴾

اِذۡہَبۡ اِلٰی فِرۡعَوۡنَ اِنَّہٗ طَغٰی ﴿۫ۖ۱۸﴾

وَاَہۡدِیَکَ اِلٰی رَبِّکَ فَتَخۡشٰی ﴿ۚ۲۰﴾